หนังสือสุภาษิตเล่มหนึ่งของจีน บทที่ 1 หน้าที่ 17 มีบันทึกไว้ว่า : 1.จักรวาลขนาดเล็ก 2.จักรวาลขนาดกลาง 3. จักรวาลขนาดใหญ่ อาณาบริเวณที่มีดวงจันทร์ 1 ดวง ดวงอาทิตย์ 1 ดวง เรียกว่าหนึ่งจักรวาล
***
ในราชวงศ์โฮ่วจิ้น แคว้นซูหนาน ได้รับสมญานามว่าเป็นไข่มุกแห่งทางใต้
ณ ที่แห่งนี้ เต็มไปด้วยปัญญาชนนักเขียนที่โดดเด่น นักรบนักบวชล้วนสูงส่ง ร่ำรวยมั่งคั่ง อุดมด้วยทรัพยากรอย่างสมบูรณ์ ทิวทัศน์สวยงามชวนมอง น่าอยู่อาศัยน่าเที่ยวชม
ในตัวเมืองซูหนานนั้นเจริญรุ่งเรืองยิ่ง มองไปแห่งหนใดล้วนมีแต่คฤหาสน์หรูหราตั้งตระหง่านอยู่ ทุกหนทุกแห่งดุจภาพวาดที่งดงาม
ทว่าผู้คนต่างรู้ดีว่า ที่นี่คือโลกที่กลืนกินมนุษย์
เสียงดังอื้ออึง!
เสียงคำรามสนั่นทั่วฟ้า มาจากสักแห่งในตัวเมืองซูหนาน
ที่นั่นคือสิ่งก่อสร้างทรงกลม ราวกับเป็นป้อมปราการ ผนังสูงราวสิบฟุต ภายนอกอาจดูธรรมดา แต่ภายในนั้นมีความลึกลับซ่อนอยู่
แต่ละชั้นของอัฒจันทร์เต็มไปด้วยผู้คน ประชาชนจากทั่วสารทิศล้วนแต่มารวมตัวกันที่นี่
เสียงโห่ร้องและความบ้าคลั่งของพวกเขาเกิดขึ้นเพราะสิ่งที่ดำเนินอยู่ในสนามประลองทรงกลมตรงกลางนั้น
เสียงโซ่ดังครืดคราด ฝุ่นฟุ้งกระจาย และยังมีเลือดที่สาดกระเซ็นไม่หยุดคอยกระตุ้นประสาทของผู้คน พวกเขาต่างลุ้นจนตาแดงก่ำ เห็นเส้นเลือดปูดโปนเป็นสีเขียวเด่นชัด น้ำลายกระจาย กำหมัดกำมือแน่น เพื่อส่งเสียงให้กำลังทาสที่พวกเขาวางเดิมพันไว้
