เฉินเฉียงได้จ้องมองไปที่ฮั่นจุยที่อยู่ไม่ไกล เขาค่อยๆหันไปมองเหล่าผู้อาวุโสของวิหารศักดิ์สิทธิ์หกร้อยกว่าคนที่อยู่รอบๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นฟ้าแล้วคำรามลั่น ก็จะรวบรวมพลังที่เหลือแล้วใช้ทักษะเคลื่อนย้ายพริบตา
ในครั้งนี้ เฉินเฉียงไม่ได้พุ่งเข้าใส่ฮั่นจุยแต่เป็นพุ่งทะลุผ่านเหล่าผู้อาวุโสของวิหารศักดิ์สิทธิ์ไป
เหล่าผู้อาวุโสของวิหารศักดิ์สิทธิ์ไม่คาดคิดว่าผู้คุมหอหวังจะพุ่งไปอีกทาง และนี่ทำให้เหล่าผู้อาวุโสที่ขวางทางตกตายโดยมีรูโหว่อยู่ที่กลางอก
เฉินเฉียงใช้โอกาสสุดท้ายในการดูดซับพลังก่อนที่จะพุ่งทะลุออกเขตแดนบอลแสงไป
“ฆ่ามัน ผู้คุมหอหวังถึงขีดจำกัดแล้ว พวกเรารีบตามไปฆ่ามันเร็วเข้า”
“ใช่แล้ว พวกเราต้องแก้แค้นให้พี่น้องของพวกเรา”
“ไอ้เวรตะไลผู้คุมหอหวังมันกล้าที่จะโจมตีท่านจ้าววิหาร หากฆ่ามันไม่ได้ ข้าก็ขอไม่เป็นผู้เป็นคนอีก”
“เปิดกำแพงเขตแดนเดี๋ยวนี้แล้วไปจับตัวมันกัน”
เหล่าผู้อาวุโสของวิหารศักดิ์สิทธิ์ที่เห็นต่างก็คำรามลั่นราวกับต้องการเร่งติดตามไป แต่ก็ไม่มีใครสักคนที่จะพุ่งตัวออกไป
ทุกคนกลัวความทรงพลังของผู้คุมหอหวัง
