เมื่อคิดได้แบบนี้ เฉินเฉียง ที่อยู่ในรูปลักษณ์ของผู้คุมหอหวังก็ได้ลุกขึ้นมาอย่างช้าๆ เป็นตอนนี้ที่ที่ราชาเหนือราชาขั้นสูงคนหนึ่งได้เหวี่ยงค้อนที่ส่องแสงสีทองอยู่ในมือทุบเข้าไปที่หน้าของเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ของผู้คุมหอหวัง พร้อมกับลมกระโชกและแสงสีทองที่รวดเร็วประดุจสายฟ้า
เป็นตอนนี้ที่ฮั่นจุยเห็นอย่างชัดเจนว่าค้อนของคนคนนี้ได้ทะลุผ่านร่างของผู้คุมหอหวัง พร้อมกับร่างกายของเขาจนทำให้ค้อนตีตวัดขึ้นไปบนอากาศอีกครั้ง
“ผี มันเป็นผี”
ผู้อาวุโสที่โจมตีไม่โดนได้แสดงท่าทางหวาดกลัวลนลานจนมือสั่นปล่อยค้อนให้ร่วงหล่นสู่พื้น พลางกระวีกระวาดกรีดร้องออกมาแล้ววิ่งหนีไป
แต่ด้วยการที่เฉินเฉียงใช้ขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้อยู่ เขาได้เดินเข้าไปหาผู้อาวุโสคนนี้อย่างช้าๆ ผู้อาวุโสที่พยายามวิ่งหนีรู้สึกราวกับว่าตนเองกำลังวิ่งอยู่ในโคลนตมที่รายล้อมไว้รอบตัว กว่าเขาจะรู้ตัวก็เป็นตอนที่เขาถูกผู้อาวุโสหวังจับหัว หักคอและตกตายไป
มันเป็นการฆ่าผู้บ่มเพาะระดับราชาเหนือราชาขั้นสูงที่เรียบง่ายที่สุด จนชนิดที่ว่าแม้แต่ฮั่นจุยและผู้อาวุโสคนอื่นเห็นก็ถึงกับใจเต้นโครมครามในทันที
