แม้ว่าฮั่นจุยจะอยู่ในระยะขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของเฉินเฉียง แน่นอนว่าเฉินเฉียงย่อมบังคับให้บรรยากาศรอบฮั่นจุยหนักหน่วงขึ้น
แต่ฮั่นจุยเองก็มีขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้เป็นของตนเอง ตราบใดที่ฮั่นจุยไม่คิดที่จะโจมตี มันย่อมไม่ส่งผลต่อความเร็วในการเคลื่อนที่แต่อย่างใด
และนี่ทำให้เฉินเฉียงรู้สึกร้อนรนอยู่ในใจ
เขาไม่อาจปล่อยให้เป็นแบบนี้ได้
เมื่อเห็นว่านับวัน ฮั่นจุยลอยตัวสูงขึ้นไปเรื่อยๆ เฉินเฉียงก็ถึงกับกัดฟันแน่น
เขาไม่อาจทำลายขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของราชาจักรพรรดิทั้งสามได้
แล้วเขาจะสามารถทำลายขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของฮั่นจุยได้รึเปล่า
“ปังง….”
เฉินเฉียงผู้ซึ่งโดนดีดกระเด็นก็ได้มองฮั่นจุยที่กำลังจ้องมองมาที่เฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ของผู้คุมหอหวังด้วยท่าทางนิ่งอึ้ง
เขายังคงพลาดไปอีกครั้ง
แม้เฉินเฉียงจะไม่อาจทำลายขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของฮั่นจุยได้ แต่เฉินเฉียงก็รับรู้มาได้ในเรื่องหนึ่ง
นั่นก็คือการโจมตีของเขานั้นทำให้ขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของฮั่นจุยเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย
มันบางลง
ถึงแม้จะเล็กน้อยไม่ถึงเซนติเมตรดี แต่มันก็ยังบางลง
