บทที่ 542 พบเจอ
“อ๊ากกกกกก”
หน่วยลาดตระเวนคนของหอหุ่นเชิดโลหิตทั้งหกคนที่ไม่เคยเห็นผู้คุมหอหวังอยู่ในสายตานั้น พวกเขาไม่คิดว่าผู้คุมหอหวังจะโจมตีพวกเขาด้วยการโจมตีทางจิตวิญญาณที่รุนแรงจนทำให้จิตสำนึกของพวกเขาแหลกเละกลายเป็นโจ๊ก และทำได้เพียงลงไปล้มกลิ้งกุมขมับของตนบนพื้นได้เพียงเท่านั้น
หลังจากโจมตีใส่หน่วยลาดตระเวนทั้งหกคนไปแล้ว เฉินเฉียงไม่ได้นิ่งเฉยแต่อย่างใด เขาได้ดินลงไปในทันที และมุ่งตรงไปยังหอหลัก
เฉินเฉียงได้จ้องมองไปที่บอลแสงยักษ์ตรงหน้าด้วยสีหน้าที่เย็นชา
ครั้งก่อน เฉินเฉียงเกือบจะหนีออกไปไม่รอดจากที่นี่
แต่ในครั้งนี้ต่างกันออกไป
ไม่เพียงเขาในตอนนี้จะอยู่ในระดับราชาจอมพลขั้นต้น ยิ่งไปกว่านั้นคือเขายังมีขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ขั้นกลางอยู่อีก
ด้วยสองสิ่งนี้ เฉินเฉียงเชื่อว่าเขาจะไม่ต้องพบเจอกับอันตรายใดๆ
ตราบใดที่เขาไม่ได้พบเจอกับสิ่งที่ทรงพลังเทียบเท่ากับที่ได้พบเจอที่หุบเขาเสียงกระซิบก่อนหน้านี้ล่ะก็ เขาเชื่อว่าเขาจะไร้เทียมทานได้เมื่ออยู่ในกำแพงบอลแสงยักษ์ลูกนี้