ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม เฉินเฉียงไม่มีอารมณ์จะมาคิดถึงมันในตอนนี้
ไอ้เจ้าสิ่งนี้ที่สามารถทำร้ายเขาได้ด้วยการลงมือโจมตีเพียงครั้งเดียวทั้งๆที่เขาใช้ทักษะขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้อยู่นี้ เขาเชื่อว่าต้องเป็นระดับที่เหนือกว่าราชาเหนือราชาขั้นสูง
เป็นไปได้ว่า…..จอมราชันย์ไม่ก็ราชาจักรพรรดิงั้นรึ
เมื่อคิดมาถึงจุดนี้ เฉินเฉียงรู้สึกเสียวสันหลังใจทันที
ในโลกปีศาจใบนี้กลับมีสิ่งที่ทรงพลังได้ถึงขั้นนั้น
หรือว่าอีกฝ่ายนั้นจะอยู่ในระดับกึ่งจอมราชันย์
แต่หากเป็นอย่างนั้นจริง ทำไมถึงปล่อยให้ราชาจักรพรรดิทั้งสามเหยียบย่างเข้ามาที่เขตแดนฝั่งนี้ได้กัน
แล้วถ้าหากสิ่งนี้ทรงพลังได้ถึงขนาดนั้น แล้วทำไมถึงไม่คิดครองโลกปีศาจใบนี้ไปเลยล่ะ
ไหนจะเรื่องที่ว่ามาหลบซ่อนอยู่ในหุบเขาเสียงกระซิบแห่งนี้ไม่ออกไปยังโลกภายนอกอีก
จะบอกว่าเจ้าสิ่งที่ทรงพลังนี้เป็นสัตว์ปีศาจอย่างนั้นรึ
ไม่มีทาง
ไม่มีทางเป็นไปได้แน่ๆ
เฉินเฉียงส่ายหน้าไปมาปฏิเสธความคิดนี้
หากว่าไอ้เจ้าสิ่งนี้เป็นสัตว์ปีศาจจริง เขาเองก็ได้เข้ามายังหุบเขาเสียงกระซิบนี้มามากมายหลายครั้ง เข่นฆ่าสัตว์ปีศาจไปอย่างนับไม่ถ้วน มันก็ควรจะฆ่าเขาตั้งแต่ตอนนั้นไปแล้ว
