แต่ด้วยการที่เฉินเฉียงนั้นได้ควบคุมการเคลื่อนไหวของคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ด้วยขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของเขาเอาไว้ นี่จึงทำให้คนเหล่านี้ไม่อาจทำอะไรได้มากมายนัก
หลังจากยัดคนของหอหุ่นเชิดโลหิตเข้าไปแล้ว เฉินเฉียงก็ไม่ได้อยู่เฉย เขาได้พุ่งตรงเข้าไปในเขาโรคา พร้อมเปลี่ยนรูปลักษณ์เป็นผู้คุมหอหวังที่แสยะยิ้มตลอดเวลา
แม้ในตอนนี้เฉินเฉียงจะรู้แล้วว่าฮั่นจุยนั้นกำลังลงมือทำในสิ่งที่โง่งมประดุจนกโง่ที่กินปลาในน้ำไม่เป็น แต่เฉินเฉียงที่กำลังเดือดดาลในหายนะที่ฮั่นจุยนำพาไปยังโลกมนุษย์อย่างไม่ขาดทำให้เขาคิดจะลงมือ
ไหนจะความแค้นของพ่อของตนที่ยังคงคั่งค้างในใจเขาอีก
จากข้อมูลที่เฉินเฉียงได้ฟังมาจากผู้คุมหอหวัง เขารับรู้แล้วว่าต่อให้เขาเข้าถึงตัวฮั่นจุยได้ แต่เขาก็ยังคงไม่อาจทำอะไรฮั่นจุยได้
แต่ถึงแม้ว่าเขาจะทำอะไรไม่ได้ แต่มันก็คงดีกว่าที่เขาไม่ทำอะไรเลย
ในเมื่อเขารู้เป้าหมายของศัตรู มันก็คงไม่ยากหากว่าเขาจะคิดก่อกวนกระมัง
แถมในครั้งก่อน เขายังไม่ได้พบเจอร่างของสามราชาจักรพรรดิเลยสักนิด นี่ทำให้ในครั้งนี้ เขามีเป้าหมายในการหาร่างของราชาจักรพรรดิทั้งสาม
“ฝุ่บ”
