“แต่ในเมื่อแกต้องการชีวิตข้า ก็อย่าหาว่าข้าโหดร้ายแล้วกัน”
เมื่อพูดจบ ผู้คุมหอหวังก็ได้พ่นของเหลวสีเหลืองที่อยู่ในหลอดเล็กๆใส่เฉินเฉียง
อย่างไรก็ตาม ผู้คุมหอหวังหารู้ไม่ว่าเฉินเฉียงนั้นได้เตรียมพร้อมในเรื่องนี้ไว้แล้ว
ในทันทีที่ของเหลวสีเหลืองได้กระจายออกไป มันไม่ได้แพร่กระจายไปไกลหรือทั่วทุกที่แต่อย่างใด มันได้หยุดนิ่งไม่ห่างไกลจากผู้คุมหอหวังสักเท่าไหร่นัก มันลอยไปอย่างช้าเชื่องประดุจดั่งภาพสโลโมชั่น
-เป็นไปได้ยังไง-
-ต่อให้ในตอนนี้เขายังอยู่ในน้ำ แต่พิษที่ปล่อยออกไปก็ควรจะไม่เชื่องช้าแบบนี้ไม่ใช่รึ-
ภายใต้การจับจ้องของผู้คุมหอหวังที่จ้องมองอย่างฉงนสงสัยนั้นกลับรู้สึกว่า ยาพิษที่พึ่งจะปล่อยออกไปนี้ลอยกลับมาหาตนเองด้วยซ้ำ
เมื่อเห็นฉากนี้ ผู้คุมหอหวังหน้าตาตื่นในทันที
และนี่ทำให้ผู้คุมหอหวังนั้นรีบตะเกียกตะกายไปรอบๆ บางครั้งก็ตาลีตาเหลือกพยายามใช้ฝ่ามือดันน้ำตรงหน้าให้พัดพิษจากศพที่พัฒนาขึ้นมาให้ลอยออกไปไกล
พอมาถึงจุดหนึ่ง เขาก็ได้สร้างเขตแดนขึ้นมาเพื่อป้องกันตนจากพิษจากศพที่สกัดมา
