แต่กำแพงเขตแดนของผู้คุมหอหวังนั้นแตกต่างจากขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ เฉินเฉียงนั้นสามารถบังคับขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ได้อย่างอิสระ แต่กำแพงเขตแดนของผู้คุมหอหวังนั้นเมื่อกางออกมาแล้วมันจะอยู่กับที่ และไม่อาจเคลื่อนย้ายไปไหนได้
และ ต่อให้ผู้คุมหอหวังนั้นจะเป็นราชาเหนือราชาขั้นกลางที่แข็งแกร่งกว่าเฉินเฉียง แต่กระนั้น ขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของเฉินเฉียงก็หาได้ยากเย็นที่จะฉีกกระชากกำแพงเขตแดนของผู้คุมหอหวังแต่อย่างใด
นี่เองจึงทำให้ผู้คุมหอหวังที่กักตัวอยู่ในเขตแดนเฉกเช่นเต่าที่หดหัวอยู่ในกระดองนั้น ถึงกับต้องครั่นคร้ามในทันทีที่เห็นฉากนี้ แต่กระนั้น สมองของเขาก็ยังทำงานได้เร็วพอที่จะสั่งให้ตนเองนั้นหลบหนีออกจากที่นี่ไป
แต่มีหรือที่เฉินเฉียงจะปล่อยให้ผู้คุมหอหวังได้หลุดรอดเงื้อมมือ
เมื่อตอนที่เห็นผู้คุมหอหวังหลบซ่อนตัวอยู่หลังกำแพงเขตแดน เฉินเฉียงก็อดไม่ได้ที่จะบุ้ยปากออกมาอย่างดูแคลน ก่อนที่จะตวัดดาบฉีกกระชากกำแพงเขตแดนของผู้คุมหอหวังด้วยดาบดั้นเมฆในมือออกไปอย่างง่ายดายด้วยมือซ้ายของตน
