ึกได้ถึงกระบี่นับพันนับหมื่นเล่มที่พุ่งทะลวงเข้าไปในหัวสมองของมัน จนทำให้มันนั้นทำได้เพียงใช้มือกุมหัวแล้วกรีดร้องออกมาเท่านั้น
เป็นตอนนี้ที่ประกายแสงสีขาวที่ดูเย็นยะเยียบได้พาดผ่านมาจากท้องฟ้าและตัดหัวของมันออกไป
ในจุดที่ราชาพยัคฆ์ยืนอยู่เมื่อครู่นี้ ถูกแทนที่ด้วยเฉินเฉียงที่กำลังยืนจ้องมองร่างของราชาพยัคฆ์ที่ไร้หัวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยเหงื่อโชก พร้อมกับดาบดั้นเมฆในมือและสายตาเพชฌฆาตที่ฉายแววออกมา
หากว่าเฉินเฉียงมาช้ากว่านี้อีกนิดเดียว เม่ยหลัวหลันต้องถูกราชาพยัคฆ์ตนนี้ฆ่าไปแล้วเป็นแน่ ช่างอันตรายยิ่งนัก
ถึงแม้ว่าเขานั้นจะสอนวิธีการฝึกฝนขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ให้กับทุกคนในกองกำลังเทียนเว่ยไปแล้วก็ตาม แต่กับคนที่มีระดับบ่มเพาะต่ำที่สุดอย่างเม่ยหลัวหลันและหวังต้าลู่แล้ว การที่จะบรรลุขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้จนถึงขั้นใช้งานได้ถือได้ว่าแสนเข็ญยิ่งนัก
ยังดีที่ราชาพยัคฆ์ตนนี้ยังเป็นเพียงแค่ราชาสัตว์วิญญาณขั้นปลายเพียงเท่านั้น แถมยังเล็งหัวหัวหน้ากลุ่มอย่างเม่ยหลัวหลันไว้ก่อนใครเพื่อนอีก นี่จึงทำให้เม่ยหลัวหลันมีเวลาพาเหล่าศิษย์และผู้อาวุโสสำนักต่างๆที่มีระดับบ่มเพาะต่ำเข้
