ปทีละชิ้น พร้อมเคี้ยวตุ้ยไปมาพร้อมหน้าดาที่แสดงออกถึงความเอร็ดอร่อย
ถึงแม้ว่าการเคี้ยวกินของเมิ่งน้อยนั้นจะดูเอรีดอร่อยจนน่าลองกินตาม แต่ด้วยการที่ผลึกที่พวกมันไม่รู้จักเหล่านี้ยังโชกเลือดสีดำทะมึนอยู่ นี่ทำให้พวกมันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกขยะแขยง
หลังจากได้ฝังคำแนะนำของเฉินเฉียงเพิ่มเติม นี่ทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าไปแก่งแย่งแก่นหุ่นเชิดเหล่านี้จากเมิ่งน้อยแต่อย่างใด
ความจริงแล้ว ต่อให้เฉินเฉียงไม่เอ่ยปาก เหล่าศิษย์และผู้อาวุโสของสำนักเต๋าต่างๆก็ไม่คิดจะกล้าเข้าไปแย่งชิงแก่นหุ่นเชิดเหล่านี้แต่อย่างโด
เพราะต่อให้เมิ่งน้อยในดอนนี้จะดูตัวเล็กจ้อยน่ารักน่าชังขนาดไหนก็ตาม แต่มันนั้นได้ต่อสู้กับช้างยักษ์คลั่งและหมีดำและชนะได้อย่างเรียบง่ายและไม่ยากเย็นสักเท่าไหร่ นี่ทำให้ทุกคนนั้นได้ประจักษ์ในความโหดร้ายของเมิ่งน้อยกับตาตัวเอง จนไม่อาจทำให้พวกเขากล้าเข้าไปหาเรื่องใส่ตัวแต่อย่างใด
สำหรับเมิ่งน้อยแล้ว หากจะให้มันเลือกระหว่างการต่อสู้ของมันกับช้างยักษ์คลั่ง หรือแม้แต่หมีดำก็ตาม มันย่อมเลือกที่จะเก็บเกี่ยวแก่นหุ่นเชิดเหล่านี้มากกว่าการต่อสู้เหล่านั้น
เมื่อเห็นเมิ่งน้อยแสดงออกมาอย่างตื่นเต้นยินดียามที่เก็บเกี่ยวแก่นหุ่นเชิดได้ นี่ทำให้ไม่ว่าใครที่เห็นต่างก็แทบจะนึกไม่ออกว่าเมิ่งน้อยคือลิงยักษ์ใหญ่ที่ไปต่อสู้กับหมีดำแล้วชนะมาอย่างไม่ยากเย็น
อย่างไรก็ตาม สำหรับหยานเสวียแล้ว เมิ่งน้อย ไม่ว่ายังไงก็คือเม