เฉินเฉียงนั้นราวกับจะก่นด่าเมิ่งน้อยว่าเมิ่งน้อยนั้นทำลายหุ่นเชิดโลหิตอย่างช้าเชื่อง
นี่ทำให้เมิ่งน้อยคิดใช้วิธีการที่เร็วที่สุดในทันที
นี่ทำให้มันนั้นเลือกที่จะใช้ขาอันใหญ่ยักษ์ของมันทั้งสองข้างพุ่งเข้าใส่สัตว์ปีศาจหุ่นเชิดโลหิต ก่อนที่จะจับร่างของหุ่นเชิดโลหิตแล้วฉีกกระชากออกจากกันอย่างง่ายดายราวกับไม่ ได้ออกแรงอะไรเลย
หลังจากนั้น เมิ่งน้อยไม่ได้ปล่อยให้หุ่นเชิดโลหิตมีโอกาสร้องออกมาสักคำ มันได้ใช้มือของมันกุมจับร่างกายของหุ่นเชิดโลหิตเอาไว้
หลังจากนั้นมันก็ทำการเป่าลมปากที่เต็มไปด้วยเปลวเพลิงไปพรู่ดหนึ่ง และนี่ทำให้หุ่นเชิดโลหิตตนนี้เหลือไว้เพียงแค่ขี้เถ้า
ด้วยการที่กระบวนการนี้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วมากจนทำให้เหล่าผู้บ่มเพาะเผ่าพันธุ์มนุษย์(ศิษย์และผู้อาวุโสสำนักเต๋าต่างๆ)และสัตว์วิญญาณที่หลงเหลือนิ่งอึ้งประหนึ่งกำลังไล่ตามเห หตุการณ์อยู่ในห้วงความคิด
“อ่าวู๊…….”
“กรร.……”
ทั้งบนท้องฟ้าและผืนดิน อยู่ๆเสียงร้องของสัตว์วิญญาณก็คำรามลั่นออกมาประหนึ่งการประกาศชัยชนะให้แก่เมิ่งน้อย ว่าที่เทพอสูรตัวใหม่ของพวกมัน
แต่เมิ่งน้อยนั้นในตอนนี้ราวกับไม่แยแส
