ถึงแม้ว่าหมาป่าสีเทาตัวนี้จะอยู่ในระดับขั้นราชาสัตว์ป่าขั้นกลาง แต่การที่มันได้แสดงออกมาซึ่งท่าทางแตกตื่นแบบนี้ทำให้น่าสงสัยนักว่าสิ่งใดกันที่ทำให้มันหวาดหวั่นได้ถึงขนาด ดนี้
หมาป่าสีเทาที่วิ่งอย่างไม่คิดชีวิตอยู่นั้น การที่อยู่ๆมันนั้นถูกจับโดยบางสิ่งที่หลังหัวของมัน เป็นธรรมดาที่มันต้องแว้งไปกัด
ส่วนหนึ่งนั้นก็เพราะ สำหรับสัตว์วิญญาณเฉกเช่นหมาป่าสีเทาตนนี้ ตำแหน่งของสมองเป็นพื้นที่ส่วนสำคัญของร่างกาย
ถึงแม้ว่าหมาป่าสีเทาตัวนี้หมายจะแว้งกัดเมิ่งน้อย แต่ก็คงเป็นไปได้ยาก นั่นก็เพราะสิ่งที่มันต้องการจะแว้งกัดนั้นคือเมิ่งน้อย
และด้วยการที่หมาป่าสีเทาตัวนี้เย่อยิ่งในศักดิ์ฐานะของมันมาโดยตลอด มีสัตว์วิญญาณมากมายที่ต้องตกตายเพียงเพราะหมายที่จะสัมผัสส่วนนี้ของมัน แถมสิ่งที่มันเห็นในตอนนี้คือ ร่างที่กำลังจับกุมหลังหัวของมันนี้ยังเป็นเพียงลิงตัวน้อยที่กระจ้อยร่อยกว่ามันมากนัก
สำหรับมันแล้ว นี่คือการดูถูกดูแคลนที่ยากเกินจะรับ