“หึหึหึ” เฉินเฉียงส่ายหน้าไปมาก่อนจะหัวเราะและพูดออกไป “เมิ่งน้อยนั้นอยากให้หมาป่าสีเทานำทางให้ไปหาสัตว์ร้ายที่ไล่ล่าพวกของหมาป่าสีเทาแล้วให้พวกของหมาป่าสีเทามองดูความสา ามารถของมันอยู่ข้างๆการต่อสู้เพียงเท่านั้น แถมดูเหมือนว่ามันจะเข้าไปแทนที่ตำแหน่งจ่าฝูงของหมาป่าสีเทาเป็นที่เรียบร้อยแล้วอ่ะนะ”
หยานเสวี่ยเมื่อได้ยินก็ยิ้มกริ่มออกมา
“ข้าว่าเจ้าหมาป่าสีเทาตนนั้นต้องคิดว่าเมิ่งน้อยเป็นตัวนำพาหายนะแหงๆ”
อีกที่หนึ่งที่ห่างออกไปไม่เกินพันไมล์ สถานที่ที่เคยเป็นรังของหมาป่าสีเทา ทุกคนที่อยู่ในระยะทางตอนนี้ล้วนแล้วได้ยินเสียงคำรามลั่นของสัตว์วิญญาณนับไม่ถ้วนมาตั้งแต่ชั่วโมงก่อน นหน้านี้
“เจียกเจี๊ยก”
เมิ่งน้อยในตอนนี้ได้กลับขึ้นไปขี่คอของหมาป่าสีเทาเอาไว้ก่อนที่จะจับไปที่หัวของหมาป่าสีเทา และนี่ทำให้มันนั้นได้ทะยานขึ้นฟ้าไปพร้อมเมิ่งน้อยด้วยใจที่ไม่อยาก
