จากที่เฉินเฉียงเห็นนั้น ในท้องของช้างยักษ์คลั่งราวกับก้นสมุทรที่มีแต่สาหร่ายทะเลก็ไม่ปาน ประดุจดั่งเขาได้เห็นฉากที่มีไอ้ตัวยึกยือที่เขาเคยได้พบเจอที่ก้นสมุทรคาบสมุท ทรมังกรแสนอยู่นับแสนตัวเลยก็ว่าได้ แถมกรดในกระเพาะก็ดูเข้มข้น ชั้นพื้นผิวกระเพาะที่ดูเหนียวสุดจะคาด พื้นผิวที่ดูขรุขระตะปุ่มตะป่ำราวกับหน้าตัดของแท่งงา…
นี่ทำให้เฉินเฉียงเองนั้นก็ยากที่จะบอกได้เหมือนกันว่าเมิ่งน้อยนั้นจะสามารถทนอยู่ในท้องของช้างยักษ์คลั่งตัวนี้ได้ไปสักเท่าไหร่
อย่างไรก็ตาม เมื่อเฉินเฉียงเห็นว่าในตอนนี้เมิ่งน้อยนั้นกำลังเล่นแต่ละส่วนในกระเพาะของช้างยักษ์คลั่งอยู่ นี่ทำให้เขานั้นอดที่จะหัวเราะไม่ได้
“ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ต้องกังวลไป เจ้าเด็กนั่นกำลังเพลินเลยเชียวล่ะ”
“อ้อ เจ้าเองก็บอกเหล่าศิษย์และผู้อาวุโสจากสำนักเต๋าต่างๆไปด้วยล่ะว่าไม่ต้องเข้าไปช่วยเหลือหรือเข้าไปยุ่งวุ่นวายในการต่อสู้ของเมิ่งน้อยกับไอ้ช้างยักษ์นั่น”
“ไม่อย่างนั้นล่ะก็ เดี๋ยวถ้าเมิ่งน้อยรู้เข้าล่ะก็ ข้าก็บอกได้แค่ว่าตัวใครตัวมันละกันนะ”
