เสียงตกกระทบที่หนักแน่นได้ดังขึ้นมา ขาที่ยกขึ้นของช้างคลั่งได้จรดลงไปยังพื้นดินตรงจุดที่เมิ่งน้อยอยู่ จนก่อให้เกิดฝุ่นควันที่คละคลุ้งจนทำให้เหล่าศิษย์และผู้อาวุโสสำนักเ เต๋าจากหลากหลายสำนักทั่วทั้งโลกปีศาจที่อยู่ไม่ไกลต้องปะทะเข้ากับคลื่นลมฝุ่นที่กระโชกแรง บางคนถึงกับต้องพะอืดพะอมเมื่อนึกถึงฉากที่สมควรจะเป็นหลังจากนี้จนท้องไส้ปั่นป่วนจนนำ มือไปกุมท้อง
“เมิ่งน้อย”
หยานเสวี่ยกรีดร้องออกมาในทันทีเมื่อเห็นฉากนี้
ส่วนเฉินเฉียงนั้นแค่ยกคิ้วก่อนจะพูดออกมาเบาๆ “ไม่เป็นไรน่า ถ้าเจ้าไม่เชื่อข้าก็ลองปล่อยกระแสจิตไปตรวจสอบดูก็ได้”
ด้วยระดับบ่มเพาะของหยานเสวี่ยนั้น พลังจิตของเธอสมควรจะสูงล้ำพอที่จะตรวจสอบได้ในระยะการต่อสู้ของเมิ่งน้อยและช้างยักษ์คลั่งแล้ว
หยานเสวี่ยเองนั้นย่อมเข้าใจเรื่องนี้เป็นอย่างดี
แต่ด้วยการที่เธอนั้นเป็นห่วงเมิ่งน้อยมากเกินไป ทำให้เธอนั้นอุทานออกมาอย่างลืมเนื้อลืมตัวจนลืมเรื่องนี้ไป
หลังจากได้ยินคำพูดของเฉินเฉียง เธอจึงรีบปล่อยกระแสจิตของตนออกไปในทันที และนี่ทำให้เธอนั้นเบาใจลงอย่างที่สุด
“เจ้าเด็กนี่มันน่าตีจริงๆ”
