ส่วนเหล่าผู้บ่มเพาะผู้หญิงนั้นต่างกับจ้องมันด้วยตาที่เป็นประกาย
เฉกเช่นเดียวกับตอนที่เม่ยซินได้พบเจอเมิ่งน้อยเป็นครั้งแรก
ก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าแปลกแต่อย่างใด
ด้วยความทรงพลังในร่างของสัตว์ตัวน้อย แถมยังเลี้ยงดูให้ความรักได้อย่างเต็มที่แบบนี้ จะมีผู้บ่มเพาะผู้หญิงสักกี่คนที่ไม่อยากได้เมิ่งน้อยบ้าง
แต่ทุกคนนั้นล้วนแล้วแต่ทำได้เพียงแค่ฝันกลางวัน
เพราะนี่คือสัตว์วิญญาณที่ถูกเลี้ยงดูเป็นอย่างดีของหยานเสวี่ย หัวหน้าของพวกเขา
“เก่งมาก เมิ่งน้อย”
เมื่อเห็นว่าเมิ่งน้อยไม่เป็นไร หยานเสวี่ยก็อดตะโกนออกไปด้วยความดีใจไม่ได้
เมื่อได้ยินคำอวยจากหยานเสวี่ย เมิ่งน้อยที่ในตอนนี้ก็ได้โบกไม้โบกมือชูนิ้วโป้งในมือขึ้นไปมากลางอากาศ ประหนึ่งดั่งขุนพลที่เสร็จศึกกลับมาจากสงครามด้วยความสำเร็จ
แต่ยังไงก็ตาม ช้างยักษ์คลั่งที่พึ่งจะโดนเจาะฝ่าเท้าไปนั้นได้กรีดร้องเจ็บปวดออกมาเล็กน้อยอีกไม่กี่ครั้งก่อนที่จะกลับมาบ้าคลั่งเช่นเดิม
นี่เป็นผลมาจากแผ่นแก่นพลังงานชนิดบ้าคลั่งที่ฝังไว้ในตัวพวกมัน
ความเจ็บปวดเพียงเท่านี้ทำได้เพียงให้พวกมันบ้าคลั่งมากขึ้นเพียงเท่านั้น
