ยงได้รับสะเก็ดไฟเล็กน้อย พวกเขาก็พร้อมที่จะกลายเป็นกองเพลิงที่ลุกโชน โหมโรงโลกใบนี้ในทันที
และเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ผอ.จ้งนี้เปรียบได้ดั่งสะเก็ดไฟเล็กๆนั่น
ยิ่งไปกว่านั้นคือด้วยตัวตนของเฉินเฉียงในตอนนี้ เขานั้นสมควรที่จะเป็นคนที่นำพาพวกเขาให้ลุกฮือมากที่สุดแล้ว
“จากที่ข้าเห็นพวกเจ้าในตอนนี้นั้น ข้าบอกได้เลยว่าพวกเจ้านั้นไม่อาจสะกดข่มโทสะในใจของตนเอาไว้ได้อีกต่อไป”
“และพวกเจ้าทุกคนเองก็คงจะได้เห็นถึงภาพฉายก่อนหน้านี้ที่ผอ.ผู้นี้แสดงให้ดูไปหมดแล้วกระมัง”
“เหล่าผู้เข้าสอบทุกคนที่ตกตายโดยวิหารศักดิ์สิทธิ์นั่น ล้วนแล้วแต่เป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องของเจ้าไม่ใช่รึไง”
“แล้วพวกเจ้านั้นไม่รู้สึกโศกเศร้าเสียใจจนคิดแก้แค้นให้พวกเขาสักเล็กน้อยให้เพียงพอจะสะกดข่มจิตใจต่อได้เช่นนั้นรึ”
