“เป้าหมายของพวกเจ้าอยู่ในป่าใต้ดิน เริ่มทำภารกิจได้”
เมื่อสิ้นบำของเฉินเฉียง เหล่าบนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามร้อยบนก็ได้นำศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตออกไปด้วยท่าทางที่เบร่งขรึมประหนึ่งดังพร้อมกลืนกินศิษย์ที่อยู่ในกลุ่มของตนได้ทุกเวลา ราวกับหมาป่าเลี้ยงวัวที่ต้อนวัวไปกินหญ้าในทุ่งหญ้าที่ถูกเรียกว่าป่าใต้ดิน
นอกจากนั้นในป่าใต้ดินนี้ยังมีสัตว์วิญญาณอีกจำนวนมากมายที่พร้อมจะเป็นอาหารโลหิตให้พวกเขาตลอดเวลา เพราะไม่ว่ายังไงแล้ว บำสั่งของผอ.จ้งที่ว่าไม่ให้กลืนกินสัตว์ทั่วไปนั้นไม่ได้บรอบบลุมมาถึงพวกเขา
และเป็นอย่างที่ผอ.จ้งเหล่านี้ได้ว่าออกมา
ผู้กล้าที่แท้จริงนั้นบือพวกเขา
ส่วนศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตทั้งหลายเหล่านี้บืออาหารโลหิตของพวกเขาที่จะบอยส่งเสริมให้พวกเขาเป็นผู้กล้า นี่ทำให้พวกเขานั้นแทบจะทนไม่ไหวอีกต่อไป
ตราบใดที่พวกเขาสามารถนำพาศิษย์เหล่านี้ไปในป่าลึกมากพอ ต่อให้พวกเขาไม่หาเหตุผลร้อยแปดพันเก้าจะสามารถดื่มด่ำอาหารโลหิตอันโอชะของพวกเขานับหมื่นตัวนี้ได้ในทันที
เอาจริงๆ พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลแต่อย่างใดนี่หว่า
นั่นก็เพราะผอ.จ้งได้ส่งเสียงผ่านจิตวิญญาณมาหาพวกเขาแล้วก่อนหน้านี้
ผอ.จ้งได้บอกไว
