เฉินเฉียงในตอนนี้ลดแขนของตนให้ต่ำลงเพื่อให้กงซุนหยูหมิงคลายความกังวลลงก่อนจะพูดออกมา “รองจ้าวหอกงซุน ข้าเชื่อว่าท่านนั้นคงรู้อยู่แล้วว่าสิ่งนี้คืออะไร”
“ข้าขอบอกตามตรงนะว่าในตอนที่ผอ.ผู้นี้ได้เห็นสิ่งที่อยู่ด้านใน ผอ.ผู้นี้รู้สึกหนักใจอย่างที่สุด”
“วิหารศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่สูงล้ำมานานหลายปีจนกลายเป็นเทพพิทักษ์ในสายตาของผู้คนทั่วทั้งโลกปีศาจ”
“อย่างไรก็ตาม กลับมีบางคนเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนอาศัยชื่อของวิหารศักดิ์สิทธิ์กอบโกยผลประโยชน์เล็กๆน้อยๆใส่ตน โดยไม่สนใจว่าการกระทำของตนนั้นจะทำให้ชื่อเสียงของวิหารศักดิ์สิทธิ์ต้องด่างพร้อย”
“มันผู้นั้นสมควรตายยิ่งนัก”
“รองจ้าววังกงซุน พวกเราต่างก็เป็นผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิต และต่างก็เป็นคนใต้ร่มธงของวิหารศักดิ์สิทธิ์ แต่เดิมด้วยเรื่องของหลิวเซียนที่ทำการทรยศวิหารศักดิ์สิทธิ์นั้น ก็ทำให้หลายๆคนเริ่มเคลือบแคลงสงสัยในตัวของพวกเราอยู่แล้วสิ่งใดกันที่ทำให้หลิวเซียนคิดคดทรยศพวกเรา”
