ก่อนหน้านี้กงซุนนั้นคิดจะสร้างความสนิทสนมกับเฉินเฉียงจึงได้เรียกชื่อของเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ของผอ.จ้งด้วยชื่อของผอ.จ้งเพียงเท่านั้น เขานึกไม่ถึงว่าเฉินเฉียงนั้นไม่ เพียงจะไม่แยแสแต่กลับเรียกเขาด้วยชื่อของตำแหน่ง นี่ทำให้เขานั้นรู้สึกเสียหน้าเปลี่ยนเป็นท่าทางเย็นชาก่อนจะถามออกไป “พี่จ้ง ข้านั้นรอสดับรับฟังท่านอยู่”
“รองจ้าววังกงซุน สำนักเต๋าของข้านั้นเสียเวลากว่าสามเดือนเพื่อที่จะสืบสวนเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นตามหัวเมืองใหญ่ทั่วแว่นแคว้น รวมถึงเรื่องที่ว่าทำไมหัวเมืองเหล่านั้นถึงได้ เริ่มมีท่าทางกระด้างกระเดื่องต่อวิหารศักดิ์สิทธิ์ในทุกครั้งที่คนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ได้ปรากฏ”
“ในช่วงสามเดือนมานี้ ข้าผู้นี้ได้รับผลสรุปออกมาแล้ว”
เมื่อพูดจบ เฉินเฉียงก็ได้นำกำไลสื่อสารวงหนึ่งออกมาวางไว้ในมือ
