ในระหว่างนี้ เฉินเฉียงก็ไม่ได้นิ่งนอนใจในการปลดปล่อยขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของเขาออกไปแม้แต่น้อย และนี่ทำให้เขานั้นเริ่มมีความชำนาญในการใช้ขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ขั้ นกลางของเขามากยิ่งขึ้น
ขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ขั้นต้นนั้นเปรียบได้ดั่งกระดองเต่าที่อยู่ยงคงกระพัน มันมีพลังการป้องกันที่สูงล้ำ แลกกับการที่กินพลังฟ้าดินและพลังจิตไปอย่างมหาศาล
แต่หลังจากที่เฉินเฉียงมีระดับขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้อยู่ในระดับขั้นกลาง กระดองเต่าที่เคยคงกระพันนั้นกลับกลายเป็นอ่อนนุ่มลง พร้อมทั้งยังทำให้มันเปลี่ยนแปลงรูปร่างได้อย่า างอิสระ พร้อมทั้งการกำหนดใช้ท่าเท้าของศัตรูตลอดไปจนถึงความเร็วที่ศัตรูของเขาใช้ได้ในขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของเขา แถมเขานั้นยังเปลี่ยนพวกมันให้อยู่ในฐานะกระดองเต่าท ที่แข็งแกร่งเฉกเช่นเดิมได้ทุกเมื่อตามที่เขาต้องการได้อีก
และด้วยระดับขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของเขาในตอนนี้ เขาเชื่อว่ามันเทียบเท่ากับราชาจักรพรรดิทั้งสามได้แล้ว
เรื่องทั้งหมดนี้เขาต้องขอบคุณความรู้ความเข้าใจที่เขามีต่อเคล็ดวิชาภาพวาดแห่งห้วงมหาสมุทร
