“พี่ฮู่ ท่านบอกว่ามีผู้รุกรานอยู่ที่นี่ไม่ใช่รึ แล้วพวกมันอยู่ไหนกัน”
หลินจิ้น หลู่เป็งและหลิวฉิงผู้ซึ่งนำพากลุ่มคนมาถึง ก็ได้เดินเข้าไปหาฮูเตี๋ยนพร้อมท่าทางสงสัยอย่างที่สุด
เป็นตอนนี้เองที่ฮูเตี๋ยนกลับมาได้สติและแสดงความรู้สึกออกมา
“ฮี่ฮี่ฮี่ ตาย ตายหมด พวกมันตายหมดแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า เป็นนายเหนือหัวของพวกเราที่ฆ่าพวกมันตายจนหมดสิ้น วะฮ่าฮ่าฮ่า”
ฮูเตี๋ยนหัวเราะออกมาอย่างดังลั่น
ท่าทางของเขานี้ราวกับได้ระบายความอัดอั้นที่มีมากว่าครึ่งเดือน ในที่สุดก็ได้ผ่อนคลายลงได้สักที
นั่นก็เพราะการรุกรานของผู้บ่มเพาะโลกปีศาจในครั้งนี้ทำให้สถานะและศรัทธาที่ผู้คนบนโลกมีต่อฮุยตู๋ตั้งคำถามในความสามารถและถีบพวกเขาให้ร่วงหล่นประดุจดิ่งเหวลึก
แต่ในตอนนี้ การโจมตีของเฉินเฉียงที่สามารถทำลายกลุ่มกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดในครั้งนี้ได้ด้วยตัวคนเดียว นี่เทียบได้กับการสร้างภาพลักษณ์ใหม่ให้กับฮุยตู๋เลยก็ว่าได้
เป็นตอนนี้ที่เหล่าผู้คนของฮุยตู๋ได้เงยหน้าขึ้นฟ้าและใช้มือทุบมาที่อกของตนอย่างพร้อมเพรียง
และทุกคนได้หันไปหาเฉินเฉียงกันจนหมดสิ้น
