เพราะไม่อย่างนั้นล่ะก็ หากเขาทำอะไรที่เตะตาจนทำให้เว่ยกังนั้นเก็บหุ่นเชิดซากศพเหล่านี้แล้วหนีหายไปล่ะก็ ต่อให้เขาไล่ตามก็คงจะยากที่จะพบเจอเว่ยกังได้อีก
ยิ่งไปกว่านั้นก็คือ ในโลกใบเล็กที่อยู่ในร่างของหุ่นเชิดซากศพเหล่านี้ล้วนแล้วแต่มีผู้คนจากทั้งสามเผ่าพันธุ์อยู่มากมาย เขาจึงคิดใช้วิธีนี้ช่วยเหลือพวกเขาออกมา
เมื่อเห็นว่าฮูเตี๋ยนและหยางตู่คิดจะเคลื่อนไหว เฉินเฉียงที่ทำท่าราวกับได้รับบาดเจ็บหนักจนต้องใช้มือทาบอกก็ได้พูดออกมา “ห้ามใครขยับเขยื้อนทั้งสิ้น ข้าต้องการจะสู้กับเว่ยกัง งกับหุ่นเชิดของมันจนกว่าจะตายกันไปข้าง”
เมื่อได้ยินแบบนี้ เหล่าผู้บ่มเพาะของฮุยตู๋ที่ทำได้เพียงทำตามคำสั่งของเฉินเฉียงนั้นก็จับจ้องไปที่เว่ยกังด้วยดวงตาที่ร้อนแรงประดุจจะเผาเว่ยกังให้ตายพ้นๆไปด้วยเพียงการม มองเสียให้ได้
ส่วนอีกฟากฝั่ง เว่ยกังคอยควบคุมหุ่นเชิดโลหิตของตนเพื่อถ่วงเวลาหาโอกาสหลบหนีจากสถานการณ์ในตอนนี้
แต่เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินเฉียง เขาเองก็รู้สึกดูแคลนขึ้นมาอย่างหนักหน่วงเสียไม่ได้
-ไอ้พวกฮุยตู๋นี่มันไปทำอีท่าไหนถึงได้ผู้นำพันธุ์นี้มาได้กันวะ-
