“สิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักรึ” เฉินเฉียงได้ถามออกมาด้วยความสงสัย “ผู้ตรวจการหลิว ท่านผู้คุมหอได้บอกออกมาบ้างรึเปล่าว่าไอ้สิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักที่ว่านี่มันไม่รู้จักแบบไหนกัน น ไหนจะเรื่องไวรัสอะไรนั่นอีก”
หลิวซินเมื่อได้ยินก็ตอบกลับออกมาได้ในทันที “ผอ.จ้ง ข้าทำหน้าที่เป็นเพียงคนส่งสารเท่านั้น เรื่องอื่นนั้นข้าหาได้รู้ไม่”
“แต่ในเมื่อเรื่องราวเหล่านี้ถูกรายงานออกมาโดยผู้คนเบื้องล่าง ข้ายังได้ยินมาอีกว่าพวกมันบางตัวมีปีกที่แปลกประหลาด บางตัวมีแม้แต่ปีกสีเงินมันวาว แต่กระนั้น พวกมันกลับทรงพล ลังได้อย่างน่าเหลือเชื่อ และดูแข็งแกร่งสิ่งมีชีวิตบนโลกใบนี้มากนัก”
“ส่วนเชื้อโรคที่ไม่รู้จักนั้น ผอ.จ้งจะเข้าใจเองเมื่อไปยังป่าใต้ดิน ข้าได้ยินว่าที่นั่นเป็นสถานที่แรกเริ่มที่เชื้อโรคนี้ปรากฏขึ้นมา”
“ด้วยการที่เรื่องนี้เร่งด่วนมาก ข้าหวังว่าผอ.จ้งจะรีบสนองรับต่อคำขอของเจ้าของหอได้และไม่ทำให้ท่านต้องกังวลอีก”
โดยที่หลิวซินผู้นี้ยังไม่ทันจะได้พูดจบดี เฉินเฉียงก็อดไม่ได้ที่จะจับจ้องไปยังตึกตรงหน้าของเขา
