บทที่ 477 คลายปมในใจ
เมื่อผู้อาวุโสตงได้ยินก็ผุดลุกขึ้นมาและจ้องมองไปยังเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ของผอ.จ้งนิ่งๆในทันที
“ผู้อาวุโสตงไม่ต้องร้อนรนไป ข้าพูดว่าถ้าเพียงเท่านั้น นั่งลงก่อนดีกว่าแล้วเรามาพูดคุยกัน”
เมื่อเห็นผู้อาวุโสตงนั่งลงด้วยท่าทางอยู่ไม่สุข และมีท่าทีจะเงื้อปากพูดอยู่หลายครา นี่ทำให้เฉินเฉียงถึงกับต้องถอดถอนลมหายใจในทันที
เพียงมองไปปราดหนึ่ง เขาก็บอกได้ว่าผู้อาวุโสตงผู้นี้แม้จะเป็นผู้อาวุโสคนหนึ่งที่ถูกทุกคนมองข้ามไป แต่เขานั้นย่อมต้องมีฝีมืออยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว
ถึงแม้ว่าผุ้อาวุโสแผนกยาและผู้อาวุโสแผนกวัตถุวิญญาณต้องการจะผูกมิตรกับเขา แต่คนเหล่านั้นคงจะเกรงกลัวผู้อาวุโสที่บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิต รวมถึงผอ.จ้งเขม่นตามไปด้วย น นี่จึงทำให้ไม่มีใครกล้าที่จะเข้าหาเขาอย่างแน่นอน
เป็นเรื่องที่น่าเศร้านักที่มนุษย์นั้นเป็นสิ่งมีชีวิตที่แปรเปลี่ยนตนเองไปตามสถานการณ์รอบข้างได้
