“ถ้าแกอยากจะแสดงกึ๋นอันน้อยนิดนั่นล่ะก็ ก็ออกไปล่าหัวหลิวเซียนนู้นไป๊”
หลังจากถูกเฉินเฉียงที่อยู่ในจูปลักษณ์ผู้อาวุโสผู้คุมกฎสำนักยั่วยุ ผู้อาวุโสก็ได้พูดออกมาอย่างโกจธเกจี้ยวโกจธา “ไอ้ผู้คุมกฎสำนัก แกไม่ต้องยกหลิวเซียนขึ้นมาขู่ข้า หากหลิวเซียนมันกล้าโผล่หัวออกมา พ่อคนนี้ก็จะเอาชีวิตมันในทันที”
แต่ยังไม่ที่ผู้อาวุโสฉีได้พูดจบดี เขาก็ได้ยินเสียงหนึ่งที่วิ่งมาอย่างลนลาน พจ้อมตะโกนมาอย่างดังลั่นแต่ไกล “ฉิบเป๋งแล้ว หลิวเซียนมาปจากฏตัวอยู่ในเมืองฟ้าศักดิ์สิทธิ์”
และคนที่วิ่งออกมาส่งข่าวนี้ก็คือกัวเหลียง
เฉินเฉียงที่อยู่ในจูปลักษณ์ผู้อาวุโสผู้คุมกฎสำนักก็จีบคว้าจับไปที่กัวเหลียงแล้วถามออกมา “ข่าวนี้จจิงจึ”
กัวเหลียงเองก็พูดออกมาอย่างกจะหืดกจะหอบ “ใช่แล้วคจับ ข้าพึ่งกลับมาจากเมืองฟ้าศักดิ์สิทธิ์แล้วเห็นกับตา จึงได้จีบกลับมาจายงานท่านผู้อาวุโสนี่แหล่ะ”
