ให้ข้าเป็นคน…-
-หุบปากได้แล้ว ศิษย์น้องเฟิง ข้าเองก็สมควรจะตกตายมานานแล้ว พี่ชายของข้าเองก็ถูกไอ้พวกผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตฆ่าตาย และสิ่งที่ข้ากำลังทำอยู่นี้ ก็เป็นเพียง ความเห็นแก่ตัวของข้า ดังนั้นเจ้าไม่ต้องยื่นมือเข้ามายุ่ง-
-จำคำพูดของข้าแล้วทำตามก็พอ-
เมื่อพูดจบ ศิษย์พี่ที่แซ่ฉูก็ยืนขึ้น ก่อนจะลอยไปหาคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์อย่างอับจนหนทาง
“ไอ้พวกวิหารศักดิ์สิทธิ์”
-ศิษย์พี่ฉู…- การที่ศิษย์แซ่ฉูพี่นี้ตะโกนออกไปอย่างดังกึกก้องนั้น หนึ่งเพื่อให้คนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองเพ่งเล็งมาเฉพาะที่ตน อีกหนึ่งคือประสงค์ให้คนทั่วไปและผู้คนใน นสำนักเต๋าประจำเมืองได้ตั้งใจมองตนและฉากเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไป
คนของวิหารศักดิ์สิทธิ์เมื่อได้ยินก็มองไปที่ศิษย์แซ่ฉูผู้นี้ด้วยใบหน้าที่บึ้งตึง “เป็นแค่ราชาขั้นต้นรึ เหอเหอเหอ หากข้าเข้าใจไม่ผิด เจ้าเป็นศิษย์สำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้ าสินะ
