งกายของเฉินเฉียง
ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่าการต่อสู้นี้มันเกิดขึ้นมานานขนาดไหนแล้ว เพียงแค่เห็นท่าทางที่เหนื่อยล้าของฮูเตี๋ยน พร้อมทั้งรอยยับย่นที่ฝังลึกกว่าแต่ก่อน มันก็เพียงพอที่เขาจะตระหนักไ ได้ว่านานมากจริงๆ
“ท่านนายเหนือหัว ในที่สุดท่านก็กลับมา”
เสียงที่แหบพร่าพร้อมใบหน้าที่ราวกับกำลังรู้สึกสำนึกผิดเกิดขึ้นในระหว่างที่เขาเอ่ยคำพูดและเหลือบมองไปที่เมืองหลูเฟิงที่แปรเปลี่ยนเป็นเมืองแห่งความตายไปแล้ว ก่อนที่เขาจะพูด ดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แสดงออกมาซึ่งความขุ่นเคืองใจในความไร้สามารถของตน “ข้าผู้นี้สงสัยจริงๆว่าไอ้พวกบ้านี้มันมาจากที่ไหนกัน”
“กว่าสองเดือนแล้วที่คนของโลกเรานั้นตกตายไปเพราะพวกมัน”
“กว่าพวกเราจะรู้ตัว ผู้คนมากมายก็ตกตายไปหมดแล้ว แถมพวกมันยังใช้คนที่พวกมันฆ่าตายไปให้มาเข่นฆ่าพวกเราทั้งสามเผ่าพันธุ์ต่ออีก”
“พวกมันช่างโหดเหี้ยมนัก”
เฉินเฉียงยกมือขึ้นห้ามปรามก่อนจะพูดออกมา “เดี๋ยวพวกเราค่อยมาพูดคุยเรื่องนี้ทีหลัง”
“ท่านผู้อาวุโสสูงสุด ท่านต้องสั่งห้ามไม่ให้พวกเรา
