แต่นี่ไม่อาจหยุดยั้งยั้งให้พวกมันเปลี่ยนเป้าหมายโจมตีฝูงชนคนอื่น
โดยธรรมชาติของสัตว์ปีศาจนั้นพวกมันไม่เคยเกรงกลัวอันตรายใดๆ ตราบใดที่พวกมันได้กลิ่นเลือดและอาหารของพวกมัน ต่อให้พวกมันรู้ว่าตนเองต้องตายก็ยังเลือกที่จะพุ่งเข้าใส่อยู่ดี
ถึงแม้สัตว์ปีศาจเหล่านี้จะถูกทำให้เป็นหุ่นเชิดโลหิตที่มีเจ้านายของพวกมันไปแล้วก็ตาม แต่เฉินเฉียงที่เคยพบเจอพวกมันมาอย่างมากมาย ก็ได้รู้ดีว่ายามที่พวกมันก้าวเข้าสู่ระดับ บราชาขึ้นไป มันจะมีสติปัญญาพอที่จะคิดหนีจากภัยอันตราย
นี่จึงทำให้เฉินเฉียงใช้ทักษะเคลื่อนย้ายพริบตาไปสี่ครั้งสี่คราต่อเนื่อง ทะลวงผ่านหุ่นเชิดโลหิตไปจนหมดสิ้น
“อย่าแตะต้องพวกมัน”
เมื่อเห็นว่ามีใครบางคนกำลังพุ่งเข้าใส่ซากร่างของหุ่นเชิดโลหิต เฉินเฉียงรีบตะโกนออกมา
อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเฉินเฉียงจะเร็วขนาดไหน แต่เขาก็ไม่อาจจะห้ามปรามผู้ที่อยู่ในระดับนี้ได้ทัน และนี่ทำให้ราชาจอมพลสองคนถูกบอลเลือดปีศาจกลืนกินในทันทีไปสัมผัสร่างของพวก มัน
เพียงเมื่อได้เห็นตัวอย่างกับตาตัวเองว่ามีใ
