ที่มีร่างกายผอมแห้งกลุ่มหนึ่ง
“ไอ้พวกผู้บ่มเพาะหุ่นเชิดโลหิต พวกเจ้าต้องตกตายจนหมดสิ้น”
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เจิ้งยี่จะพุ่งเข้าไปถึงตัวฝูงชนนี้ เสียงหนึ่งก็ได้ดังก้องขึ้นมาในจิตสำนึกของเขา
-เจิ้งยี่ ปลดปล่อยขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้เร็วๆเข้า เร็วสิเว้ย เร็ว เร็ว เร็วๆสิเฮ้ย-
-ฮื้ม กัปตันเหรอ-
เมื่อได้ยินเสียงนี้ เจิ้งยี่ก็จดจำได้ในทันทีว่าเป็นเสียงของเฉินเฉียง
ก่อนหน้านี้ เขานั้นรู้อยู่แล้วว่าเฉินเฉียงและคนอื่นๆกำลังตรงมาหาเขา แต่เขาไม่คิดว่าจะมาถึงเร็วขนาดนี้
ถึงแม้ว่าเขานั้นจะไม่รู้ว่าทำไมเฉินเฉียงถึงมีสุ้มเสียงที่ดูร้อนรนนัก แต่เขาก็ยังคงทำตามคำสั่งเป็นอย่างดี และปลดปล่อยขอบเขตเจตจำนงออกไปรอบตัวเขาเป็นระยะหนึ่งเมตร
เป็นเพียงที่เจิ้งยี่ปลดปล่อยขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ออกไป ร่างของเขาก็ได้เขาถึงฝูงชนกลุ่มผู้บ่มเพาะเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตตรงหน้าเรียบร้อยแล้ว
อย่างไรก็ตาม ในตอนที่เขากำลังร่ายรำดาบยักษ์สีทองในมือออกไป ผู้คนที่อยู่ในวิถีดาบก็ราวกับถูกดึงออกไปด้วยอะไรบางอย่าง พร้อมกับมีสิ่งที่ดูแหลมคมพุ่งตรงออกมาจากฝูงชนผู้บ่ม
