บทที่ 454 ภารกิจจากวิหารศักดิ์สิทธิ์
บนลานประลอง ผู้ที่ได้รับหน้าที่เป็นกรรมการได้มองหน้าสลับกันไปมาระหว่างเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ผู้อาวุโสผู้คุมกฎและผู้อาวุโสผู้คุมกฎประจำหอตำราอย่างผู้อาวุโสฉีอยู่หลาย รอบด้วยท่าทางกระอักกระอ่วน จนในที่สุดเขาจึงต้องเอ่ยถามออกมาอย่างช่วยไม่ได้
“ท่านผู้อาวุโสผู้คุมกฎ ท่านผู้อาวุโสฉี พวกท่านต้องการจะประลองบนลานประลองเป็นตายแห่งนี้กันจริงๆเหรอครับ”
“ถามมากน่ารำคาญ” ผู้อาวุโสฉีพูดออกมาอย่างเดือดดาล พร้อมสายตาที่ราวจะพ่นไฟใส่เฉินเฉียงอย่างไม่ว่างเว้น “หากพวกเราตัดสินใจไม่สู้กันในตอนนี้ พวกที่มาออกันอยู่นี่จะไม่เซ็งเป็ดกั นไปหมดเลยรึไง ห้ะ”
เฉินเฉียงยักไหล่ขึ้นมาทีหนึ่ง ก่อนจะพูดออกมาด้วยรอยยิ้มกริ่ม “เจ้าก็ได้ยินแล้วนี่ ไอ้แก่บ้านี่มันคลั่งครั่นคร้ามอยากจะต่อสู้ถึงขนาดไหน หากไอ้บ้านี่อยากจะเล่นด้วยจริง พ่ อคนนี้ก็ยินดีพร้อมที่จะสนองตอบ”
“แต่…แต่แต่…” กรรมการผู้คุมลานประลองพูดต่อออกมาอย่างติดอ่างและเหงื่อตกไม่ขาดสาย จนในที่สุดก็พูดออกมาต่อได้ “ผู้อาวุโส หากพวกท่านต้องการจะสู้กันจริง แล้วใครกันจะเป็น คนวางกำแพงลานประลองที่มีคุณสมบัติเหมาะสมได้กัน”
