“ข้านั้นสงสัยนักว่าผู้คุมกฎสำนักนั้นมีความเห็นเรื่องนี้ว่ายังไง”
เฉินเฉียงหยักไหล่ไปทีหนึ่งแล้วพูดออกมา “ด้วยการที่สำนักของเรานั้นมีศิษย์อยู่มากมาย แล้วเราจะปล่อยให้ศิษย์ของทำภารกิจนี้นั้นทำอย่างจำกัดจำเขี่ยได้ยังไง”
“ข้ามีความเห็นว่าศิษย์คนใดก็ตามที่มีความกล้าพอ คนคนนั้นก็สามารถรับภารกิจนี้ได้”
“ดี ถ้าอย่างนั้นเรื่องศิษย์ที่จะออกไปทำภารกิจนี้ ข้าจะให้ผู้อาวุโสผู้คุมกฎเป็นคนจัดการไป”
“ส่วนเรื่องราวในวันนี้นั้น พวกเจ้าทั้งสองจะได้รับรู้ว่าข้าตัดสินใจยังไงก็ต่อเมื่อภารกิจนี้เสร็จสิ้น”
“เอาล่ะ ศิษย์ทั้งหลาย แยกย้ายกันไปได้แล้ว”
เมื่อพูดจบ ผอ.จ้งก็หายไปเพียงชั่วพริบตา
นับจากที่ผอ.จ้งยื่นมือเข้ามายุ่ง ผู้อาวุโสฉีเองก็ไม่มีทางเลือกทำได้เพียงเลิกรา ต่อให้เข้าใจแม้จะไม่อยากก็ตาม
ส่วนเฉินเฉียงนั้นก็ได้พาจางหยวนและคนในกองกำลังกลับไปยังที่พักของตนไป
“กัปตัน ข้าส่งข้อความไปหาเจิ้งยี่แล้ว ดูเหมือนว่าคู่บ่มเพาะลึกลับที่ผอ.จ้งกล่าวถึงจะเป็นพวกเขาสองคนจริงๆ”
หลังจากได้ยินคำพูดของจางหยวนแล้ว ทุกคนก็ทำได้เพียงถอดถอนลมหายใจ
