นย่อมไม่เลวร้ายอย่างแน่นอน”
“ชู่วววว เบาเสียงหน่อยสิเว้ย นี่เป็นเพียงแค่เรื่องเล่าเท่านั้น แต่ความจริงนั้นใครจะรู้กัน อย่าให้เขาได้ยินดีกว่า ไม่อย่างนั้นล่ะก็ หากท่านผู้อาวุโสหว่านไจ๋โกรธขึ้นมา พวกเราไม่รู้จะตกตายลงอีท่าไหน”
ที่ทางเข้าของหอตำราวิชายุทธ ศิษย์วิชายุทธมากมายที่เฉินเฉียงเดินผ่านไปนั้นต่างก็จ้องมองและพูดคุยเรื่องราวเกี่ยวกับเฉินเฉียงราวกับเขาเป็นตัวประหลาด บางคนถึงขั้นลอบส่งเสียงผ่านจิตวิญญาณพูดคุยกันอย่างจริงจัง
เฉินเฉียงนั้นก็ไม่ได้ใส่ใจกับความแตกตื่นของศิษย์เหล่านี้แต่อย่างใด เขาได้มุ่งตรงขึ้นไปยังชั้นสอง ก่อนที่จะตรงไปยังกล่องหยกที่เขียนไว้ว่า ภาพวาดแห่งห้วงมหาสมุทร
