ะไม่คิดระบายความโกรธเกรี้ยวเดียดฉันท์ที่สั่งสม
ต่อให้พบเจอผู้ที่เดินบนเส้นทางบ่มเพาะเดียวกัน เขานั้นก็เป็นเพียงอาหารโลหิตอันโอชะได้เพียงเท่านั้น
ไม่ว่าเขานั้นจะใช้ชีวิตผิดมนุษย์มนามานานขนาดไหนก็ตาม แต่เมื่อได้พบเจอกับความตายที่หันหน้าเข้าใส่ ผู้อาวุโสร่างผอมแห้งก็ได้ฉุดกระชากเอาส่วนที่ยังคงเป็นมนุษย์ที่ถูกฝังเอาไว ว้ในก้นบึ้งหัวใจให้ตื่นขึ้นมา
วิ่ง
นี่คือสิ่งเดียวที่ผู้อาวุโสร่างผอมแห้งนึกออกมาได้ในตอนนี้
ตราบใดที่เขาออกจากกำแพงลานประลองไปได้ เขาเชื่อว่า ต่อให้เฉินเฉียงจะทรงพลังขนาดไหนก็ไม่อาจจะเทียบผอ.จ้งของเขาไปได้
วู๊บ
เพียงชั่วพริบตา เฉินเฉียงก็ได้ปรากฏตัวต่อหน้าผู้อาวุโสร่างผอมแห้งในบัดดล
“อ๊ากกกกกก”
เมื่อเห็นเฉินเฉียงปรากฏตัวต่อหน้าต่อตาแทบจะในชั่วกะพริบตาของตน ผู้อาวุโสร่างผมแห้งได้กรีดร้องออกมา
ไม่ว่าจะมองยังไงก็ตาม เขาในฐานะผู้ที่อยู่ในระดับราชา ก็ไม่ควรจะทำให้เขาหวาดหวั่นได้ถึงขนาดกรีดร้องออกมาไม่ใช่เหรอ
แต่ว่ากันตรงๆแล้ว ความเร็วของเฉินเฉียงนั้นรวดเร็วเกินหน้าเกินตาเขาไปอย่างน่าหวาดหวั่นจริงๆ
แถม…..
ที่อยู่ต่อหน้าเขานั้นหาใช่
