ยงหนึ่ง อย่าบอกนะว่าท่านคิดจะแก้แค้นให้จางตงน่ะ”
“น้องหยุน เจ้าจะไปรู้อะไรกัน” ดวงตาที่แดงฉานของผู้อาวุโสเฟิงนั้นจับจ้องไปที่เฉินเฉียงอย่างไม่วางตาแล้วตะคอกออกมา “จางตงพึ่งจะได้รับการรับเลือกจากทางวิหารศักดิ์สิทธิ์ในวัน นนี้เองนะเว้ย แล้วจะให้ข้านั้นยอมรับในการตายของเขาได้ยังไงกัน”
“รับไม่ได้แล้วยังไง ในเมื่อขึ้นไปบนลานประลองเป็นตายแล้วไม่อาจมีชีวิตเหลือรอดกลับมาได้ จะบอกว่าไอ้การประลองเป็นตายนี่ขึ้นอยู่กับโชคชะตารึไงกัน”
เมื่อพูดจบ หยุนอ่าวก็ได้เดินไปตรงหน้าเฉินเฉียง ก่อนจะพยักหน้าอย่างพึงพอใจแล้วพูดออกมา “ไม่เลว ดูเหมือนว่าแผนกปรุงยาของข้านี้จะได้รับทรัพยากรบุคคลที่ล้ำค่ามาแล้วในครั้งนี้ ”
เฉินเฉียงยิ้มแหยๆออกมาในทันทีเมื่อได้ยิน แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
หากหยุนอ่าวได้รู้ว่าเขานั้นได้ฆ่าหลิวกวงไป เฉินเฉียงเองก็เมื่อรู้เหมือนกันว่าคนพูดนี้ยังจะพูดคำนี้ออกมาได้อยู่อีกรึเปล่า
และราวกับถูกอ่านความคิดได้ ผู้อาวุโสร่างผอมแห้งเองก็ได้ย่างก้าวมาข้างกายของหยุนอ่าวแล้วพู
