บทที่ 443 ยิ้มกริ่ม
“เอาล่ะ เลิกอ้อยอิ่งได้แล้ว”
ดวงตาของผู้อาวุโสร่างผอมแห้งจับจ้องไปที่เฉินเฉียงอย่างดุร้าย ก่อนจะหันไปจางตงแล้วพูดออกมา “จางตง ตราบใดที่เจ้าเอาชนะไอ้เด็กเวรนี่ได้ ผู้อาวุโสผู้นี้จะหาอาหารโลหิตให้เจ้าห้ าสิบตนให้เจ้าได้ดื่มด่ำพวกมันอย่างหนำใจ ข้าเชื่อว่านี่เพียงพอให้หุ่นเชิดโลหิตของเจ้ายกระดับไปได้อย่างน้อยๆก็อีกขั้นหนึ่ง”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตคนอื่นเมื่อได้ยินก็ตาลุกวาวในทันที
นี่ยังเรียกว่าเป็นการต่อสู้เป็นตายนี่เป็นการประลองที่ยุติธรรมได้อีกงั้นรึ
ผู้อาวุโสของแผนกฝึกสอนหนึ่งที่โกรธเกรี้ยวถึงขนาดมอบรางวัลให้กับศิษย์แผนกของตนเพื่อให้จัดการศิษย์แผนกปรุงยาคนหนึ่งให้ได้
แถมผู้อาวุโสคนนี้ก็ราวกับไม่ได้ทุกข์ร้อนที่ศิษย์คนอื่นจะได้รับรู้ถึงกล้าพูดต่อหน้าทุกคนขนาดนี้ หลังจากนั้นเขาก็ตวัดมือของตนจนกำแพงลานประลองได้กลับมา
จางตงนั้นได้เห็นกับตาตัวเองมาแล้วว่าเฉินเฉียงนั้นจัดการกับคนที่ประลองด้วยก่อนหน้าอย่างไรบ้าง แถมหนึ่งในนั้นยังเป็นหลิวกวงที่เป็นผู้ที่มีพลังจิตที่สูงล้ำนั่นอีก นี่จึ
