ี่จะทำให้แกตกตาย”
เฉินเฉียงในตอนนี้ยังคงแสดงออกมาด้วยท่าทีไม่แยแส เขายักไหล่ไปหนึ่งทีแล้วได้พูดออกมา “อื้ม ข้าจะรอดูแล้วกัน”
การแสดงออกของทั้งสองนั้น ต่างก็ทำให้ผู้คนที่อยู่นอกประลองจ้องมองพวกเขาด้วยสายตาที่ตกตะลึงพรึงเพริด
นั่นก็เพราะในการประลองเป็นตายนี้ การประลองระหว่างศิษย์แผนกปรุงยานี้ช่างน่าสะพรึงหาการต่อสู้ใดเปรียบ
แม้ทั้งสองจะทำเพียงยืนนิ่งไม่ไหวติง ไม่มีแม้แต่อาวุธเฉกเช่นศิษย์แผนกวิชายุทธ ไม่มีฉากนองเลือดให้ได้พบเห็น แต่ไอ้การยืนนิ่งๆ ประลองกันด้วยท่าทางที่นิ่งเงียบนี้กับทำให้ผู้คน นด้านนอกนั้นกลับรู้สึกตึงเครียดและหนักหน่วงได้อย่างน่าประหลาด
โดยเฉพาะในการประลองครั้งแรกนั้น ทุกคนต่างก็เห็นกับตาว่าหลิวกวงนั้นเสียศูนย์ไปเล็กน้อย นี่ทำให้ผู้อาวุโสร่างผอมแห้ง และผู้ติดตามของหลิวกวงนั้นต่างก็ต้องเบิกตาโพลงในทันท ทีที่เห็น
นี่แสดงให้เห็นว่าเฉินเฉียงนั้นเป็นฝ่ายเหนือกว่าในการเปรียบพลังเมื่อครู่นี้
หรือว่า…..แม้แต่หลิวกวงก็ยังไม่ใช่คู่มือของเฉินเฉียงงั้นรึ
และหากเป็นเช