สำหรับเฉินเฉียงแล้วมันช่างอ่อนด้อยนัก
“ให้ข้าแนะนำตัว ข้าชื่อหวู่หมิง” เมื่อกำแพงลานประลองได้ปรากฏ หวู่หมิงก็ได้โยนท่าทางอันสุขุมทิ้งไป แล้วแสดงออกซึ่งใบหน้าที่แท้จริงออกมา
“หึหึหึ ไอ้หนู ศิษย์กว่าครึ่งที่ได้เข้ามาในสำนักเต่าสวรรค์ชั้นฟ้าแห่งนี้นั้นล้วนแล้วแต่เคยได้รับสมุนไพรหมุนเวียนโลหิตมาแล้วทั้งนั้น”
“นี่จึงทำให้เจ้าไม่เห็นเชิงคุนอยู่ในสายตาสินะ”
“อย่างไรก็ตาม เมื่ออยู่ต่อหน้าข้า เจ้าจะไม่มีโอกาสได้สุขสบายเฉกเช่นตอนพบเจอเชิงคุนย่างแน่นอน”
เฉินเฉียงนั้นไม่คิดว่าหวู่หมิงผู้นี้จะเป็นเพียงตัวโง่งมที่ช่างพูดช่างจา
แต่นี่ก็ทำให้เขานั้นสามารถแก้ปัญหาไปได้หลายเรื่องอยู่เหมือนกัน
ที่ด้านนอกลานประลอง ทุกคนนั้นเห็นเพียงภาพฉากที่หวู่หมิงและเฉินเฉียงยังไม่โจมตีกันและกัน
และที่ทำให้ทุกคนงงเต้กยิ่งกว่าก็คือในตอนนี้หวู่หมิงที่แข็งแกร่งเทียบเท่าเชิงคุนนั้นก็ได้ใช้มืออุดหูและทรุดตัวลงกับพื้นลงไปเช่นกัน
-ฉิบหายแล้ว เฉินเฉียงผู้นี้น่าจะเล่นด้วยยากกว่าที่คิดแหะ-
ใบหน้าของศิษย์แผนกปรุงยาระดับหนึ่ง หลิวกวงที่ลงทะเบียนลงสู้กับเฉินเฉียงนั้นได้กระตุกอย่างไม่หยุด
“ศิษย์พี่หลิว มีอะไรงั้นรึ หรือท่านคิดว่า
