บทที่ 433 ข้อจำกัด
อย่างไรก็ตาม เมื่อผู้คนได้เห็นเฉินเฉียงที่กำลังเดินจูงมือหยานเสวี่ยอยู่นี้ พวกเขารู้สึกราวกับได้กลืนกินแมลงวันลงไปในทันที
-ทำไมไม่มีสาวงามอยู่ในอุ้งมือของข้าบ้างฟะ-
นี่คือความหนึ่งเดียวที่เราผู้คนที่เห็นฉากนี้ต่างก็นึกถึง
หากเป็นพื้นที่อื่น ผู้คนเหล่านี้คงจะใช้ทุกวิถีทางในการขับไล่เฉินเฉียงออกไปโดยไม่ลังเล และทำทุกวิถีทางเพื่อเข้าใกล้หยานเสวี่ย
แต่ที่นี่คือหอตำรา
ไม่ว่าคนเหล่านี้จะหื่นกามขนาดไหน พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะเห็นการมีชีวิตอยู่ของตนเป็นเรื่องตลกแต่อย่างใด
นี่จึงทำให้เหล่าชายหนุ่มกลัดมันเหล่านี้ทำได้เพียงมองตามหลังเฉินเฉียงไปอย่างอิจฉาตาร้อน พลางลอบคิดหาวิธีการสั่งสอนเฉินเฉียงยามที่ออกไปจากที่นี่
เฉินเฉียงและหยานเสวี่ยนั้นต่างก็เดินตรงไปยังช่องว่างระหว่างชั้นหนังสือ ทีละแถว ทีละแนว รวบรวมเนื้อหาต่างๆเกี่ยวกับการปรุงยาที่หลากหลาย
หอตำราหอนี้มีอยู่สองระดับชั้น นอกจากเทคนิคการปรุงยาที่มากมายหลากหลายแล้ว ยังมีวิธีการฝึกฝนบ่มเพาะจิตใจของตนเองให้แข็งกล้า และนี่ทำให้เฉินเฉียงขึ้นไปยังชั้นที่สองพร้ อมหยานเสวี่ยใ
