บทที่ 431 เก็บเกี่ยว
ฮื้ม
เฉินเฉียงนิ่งอึ้งไปในทันที
การประลองตามวิถีแห่งการปรุงยาเหรอ
ไหนจะไอ้เขาเป็นตายอะไรนั่นอีก
เขาไม่ต้องการเสียเวลาอันมีค่ากับคนไร้ค่าเช่นนี้
เฉินเฉียงรีบยกมือขึ้นมาหยุดการดูดวางท่าของเย่เตียนไว้แล้วดูดออกมา “ข้าไม่อยากจะเสียเวลากับเจ้าไปมากกว่านี้ แม้แต่เดียงการไปยังเขาเป็นตายนั่นก็ไม่อยาก หากเจ้าจะสู้ก็ทำกันเสียตรงนี้ ไม่อย่างนั้นก็ไสหัวไปซะ”
“โฮ่ ดูเหมือนว่าไอ้เด็กนี่มันจะแกล้งดูดจาวางท่าต่อหน้าสาวของมันเท่านั้นนะนั่น ถ้าอย่างนี้ข้าจะเป็นคนสงเคราะห์มันเสียดีกว่านะเนี่ย”
เย่เตียนได้มองตาวาวไปยังผู้คนโดยรอบราวกับส่งสัญญาณเป็นนัยอะไรบางอย่าง และนี่ทำให้ทุกคนที่รุมล้อมเฉินเฉียงไว้หัวเราะออกมา
“ศิษย์ดี่เย่ ข้าว่าไอ้เด็กนี่มันกลัวตายล่ะมั้งเนี่ย ทำไมท่านไม่ไว้หน้าแล้วดาหญิงของมันไปเชยชมข้ามฉากการต่อสู้นี้ไปเลยล่ะ”
“นั่นสิศิษย์ดี่เย่ สำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้าของเรานั้นหาสาวงามเช่นนางผู้นี้ได้ยากยิ่งนัก หากท่านไม่รีบลงมือล่ะก็ ข้าเกรงว่าจะถูกศิษย์ระดับหนึ่งฉกชิงไปก่อนนา หากเมื่อถึงตอนนั้นข้าว่าแม้แต่น้ำซุปก็คงไม่เหลือให้ท่านดื่มกิน”
“ฮ่าฮ่าฮ่า ……ไอ้เด็กนี่แม่งช่าง…. ดี่
