มีสติอีกครั้ง มีหรือที่เขาจะทำผิดพลาดซ้ำเดิมอีก
หลบหนีแสง
เคลื่อนย้ายพริบตา
เฉินเฉียงที่พึ่งจะตกกระทบพื้นไปนั้นก็ได้หายไปต่อหน้าต่อตาของผู้อาวุโสหลิว
เป็นธรรมดาที่ผู้อาวุโสหลิวผู้นี้ต้องตกตะลึง
ทักษะวิชาของเฉินเฉียงนั้นล้วนแล้วแต่แปลกประหลาด นี่ทำให้เขาเองก็อดที่จะระวังตัวไม่ได้ และไม่กล้าที่จะอยู่ที่นี่นานอีกต่อไป
เมื่อคิดได้แบบนี้ ผู้อาวุโสหลิวก็สั่งให้หุ่นเชิดซากศพกลับมาข้างกาย ก่อนที่จะวิ่งออกไปนอกหอโดยมีหุ่นเชิดซากศพคอยคุ้มกัน
แต่มีเหรือที่เฉินเฉียงนั้นจะปล่อยให้ผู้อาวุโสหลิวหลุดรอดไป เขานั้นเพียงดำดินลงมาเพียงเท่านั้น
ในขณะที่ผู้อาวุโสหลิวกำลังวิ่งออกจากหอไปนี้ เฉินเฉียงก็ได้ใช้ทักษะคลื่นเสียงทำลายวิญญาณ และนี่ทำให้หัวสมองของผู้อาวุโสหลิวนั้นเจ็บปวดราวกับระเบิดออก ทำให้เขาล้มกลิ้งไปมากับพื้นอย่างไม่หยุด
เมื่อเห็นโอกาสนี้ เฉินเฉียงก็ได้นำธนูดำของตนออกมา ก่อนจะยิงธนูแสงหนึ่งขึ้นไปจากใต้ดิน พุ่งเข้าใส่ผู้อาวุโสหลิว
“เหอเหอเหอ”
เพียงตอนที่ธนูเกือบจะสัมผัสร่างของผู้อาวุโสหลิว หุ่นเชิดซากศพได้นำตัวเองมาขวางกั้นธนูแสงเอาไว้อย่างไม่กลัวตาย
“สวบ”
ธนูแสงได้ทะลุร่างของหุ่นเชิดซากศพระดับราชาเหนือ
