ะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตนั้น ตลอดชั่วชีวิตจะมีหุ่นเชิดเพียงหนึ่งเดียว
และเมื่อสูญเสียหุ่นเชิดไปแล้ว พวกเขาจะไม่อาจมีอนาคตอันดีไปได้
และเมื่อเห็นว่าพวกเขาทุกคน สูญสิ้นอนาคตอันดีที่หมายหมั้นไว้ พวกเขาทั้งห้าแสดงออกมาด้วยท่าทางที่หวาดหวั่นและสิ้นหวัง ก่อนจะพุ่งไปหาผู้คนที่เหลือรอด
หากจะถามว่าพวกเขาจะเข้าไปทำไมอีก แน่นอนว่าย่อมเป็นการหาภัยอันตรายที่หลบซ่อนท่ามกลางฝูงชนที่วุ่นวายอยู่นี้เพื่อล้างแค้นให้กับหุ่นเชิดโลหิตของตน
“ไอ้ฉิบหาย ต่อให้ข้าต้องตกตายก็ต้องฆ่าไอ้ตัวระยำตำบอนนี่ให้ได้”
“ใครฟะ แน่จริงก็แสดงตัวออกมา”
“จะพูดทำไมให้มากความ ก็ฆ่ามันให้หมดเนี่ยแหละ”
“ลงมือ”
ทั้งห้าคนได้ลอยตัวเหนือผู้คนที่ยังคงแตกตื่นด้วยใจที่โกรธเกรี้ยว พร้อมอาวุธหลากหลายรูปแบบในมือของตน ก่อนจะสาดซัดใส่ผู้คนเบื้องล่าง
ราชาเหนือราชาขั้นต้นทั้งห้าในตอนนี้เปรียบได้ดั่งเสือร้ายที่หมายขย้ำกัดลูกแกะ และนี่ทำให้ผู้คนกว่ายี่สิบตกตายกลายเป็นผุยผง
นี่ทำให้เฉินเฉียงที่เห็นเหตุการณ์ก็ถึงกับแสดงออกมาด้วยสายตาเย็นชา
ด้วยทักษะของเขานั้นมันง่ายมากที่จะออกไปจากที่นี่เมื่อไหร่ก็ได้
และตัวเขาเองก็ไม่ได้คิดที่จะช่วยผู้คนเหล่านี้อย