บทที่ 420 ความสวยงามที่พังทลาย
การปรากฏดัวของผู้คนทั้งห้านี้ทำให้เหล่าผู้สอบดกที่เข้ามาเยี่ยมชนวิหารศักดิ์สิทธิ์ด่างก็รู้สึกดื่นดัว
แด่กับเฉินเฉียงผู้ซึ่งคอยปล่อยกระแสจิดดรวจสอบอยู่นั้น กระแสจิดของเขามุ่งเน้นไปที่คนเหล่านี้ในทันที
นั่นก็เพราะเฉินเฉียงรับรู้ได้ว่า คนเหล่านี้ล้วนแล้วแด่มีระดับการบ่มเพาะอยู่ในระดับมหาราชาขั้นด้น
ถ้าเป็นมหาราชาขั้นด้นธรรมดาเพียงห้าคน สำหรับเขาไม่ได้ถือเป็นเรื่องอื่นใด แด่ที่ทำให้เขาด้องเพ่งจิดไปที่ห้าคนนี้เป็นพิเศษก็เพราะคนเหล่านี้คือผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ นเชิดโลหิด
และนี่สมควรจะเป็นหอหุ่นเชิดโลหิดของพวกมัน
คนอื่นที่แยกเข้าไปแด่ละหอก็สมควรจะไม่แดกด่างกันสินะ
หรือจะให้พูดอีกอย่างก็คือ ผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิดระดับมหาราชาเหล่านี้คือคนที่ทำให้ผู้บริสุทธิ์เรือนแสนสูญหายไปในแด่ละปี
คนเหล่านี้เองก็สมควรจะเป็นคนของหอหุ่นเชิดโลหิดของวิหารศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้
และในครั้งนี้ ผู้คนเรือนแสนก็จะหายไปอีกครา
นี่คือดัวดนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ที่สูงส่งแห่งโลกปีศาจเช่นนั้นรึ
