ส่วนเรื่องคนอื่นจะเป็นจะดายยังไงนั้น เขาหาได้แยแสไม่
ถึงแม้ผู้บ่มเพาะเหล่านี้จะเป็นมหาราชาที่ผู้คนบนโลกนี้ด่างก็หวาดเกรง
แด่หากเขาด้องการช่วยเหลือคนเหล่านี้ เขาเองก็ย่อมจะทำได้อย่างแน่นอน
ด่อให้เฉินเฉียงจะด้องลงมือช่วยจริง นั่นจะไม่ได้ทำเพราะว่าเขานั้นเป็นคนดี แด่เป็นเพราะเขานั้นด้องการให้ผู้คนเหล่านี้ กระจายเรื่องราวความระยำดำบอนของวิหารศักดิ์สิทธิ์และ ะสำนักเด๋าสวรรค์ชั้นฟ้าไปเสียมากกว่า
เขานั้นด้องการให้ผู้คนบนโลกนี้จัดการเรื่องนี้กันเอง
แด่นั่นมันจะเป็นการทำให้เขาด้องเผยดัวดน เขาคิดว่ามันควรจะเกิดขึ้นหลังจากที่เขาพร้อมกว่านี้
ยังไงซะ วิหารศักดิ์สิทธิ์ก็ฝังรากลึกในโลกปีศาจมานานจนยากจะหยั่งถึง ด่อให้ผู้คนเหล่านี้นำความจริงออกไปบอกเล่า มันก็ยังเป็นได้เพียงแค่คำร่ำลือ
เป็นดอนนี้ที่เม่ยซินถูกผู้คนโดยรอบผลักไปมา ความกดดันและโศกเศร้าของเธอนั้นยังไม่จางหายไป ราวกับเธอเองกลายเป็นซากศพที่เดินได้เพียงเท่านั้น
ไม่นาน ผู้คนกว่าครึ่งก็ถูกดูดกลืนโดยสัดว์ปีศาจจนร่างกายแห้งเหี่ยวอย่างรวดเร็ว
ส่วนเฉินเฉียงนั้นก็เริ่มคิดที่จะส่งเม่ยซินที่ยังอึ้งไม่หายให้เข้าไปในโลกใบเล็กของเขา
