บทที่ 418 เข้าสู่วิหาร
แม้หยานเสวี่ยหมายที่จะให้เฉินเฉียงหยุดยั้งเม่ยซินไม่ให้ไปวิหารศักดิ์สิทธิ์ แต่เฉินเฉียงนั้นกลับไม่ได้คิดหยุดเธอแต่อย่างใด
นั่นก็เพราะหากว่าเขาเป็นเม่ยซินที่ไม่ได้รับรู้เรื่องราว เขาเองก็คงไม่มีทางปล่อยโอกาสดีอันนี้ไปเหมือนกัน
ตราบใดที่คนคนนั้นเดินบนเส้นทางผู้บ่มเพาะ ย่อมไม่มีใครในโลกนี้ที่ไม่อยากจะพลาดโอกาสเข้าไปที่นั่น
ต่อให้ไม่ได้กลายเป็นคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ แต่เพียงได้จ้องมองเห็นก็ยังดีต่อใจ
แน่นอนว่าต่อให้ผู้คนที่เข้าไปแล้วล้วนแต่ตกตาย เฉินเฉียงก็ไม่ยอมปล่อยให้เม่ยซินตายไปอย่างแน่นอน
เม่ยซินนั้นไม่เพียงจะเป็นน้องสาวต่างสายเลือดของหยานเสวี่ย แต่เธอเป็นคนที่เจิ้งยี่หมายปองไปแล้วในตอนนี้
หากว่าเจิ้งยี่รับรู้เม่ยซินจะไปพบเจออันตราย เขาคงจะรีบพุ่งตรงไปวิหารศักดิ์สิทธิ์และคิดล้างบางพวกมันเป็นแน่น
เพื่อคนที่รักของตน เพื่อพี่น้องของตน เฉินเฉียงนั้นจึงคิดจะตามเม่ยซินไปคุ้มครองเธอด้วยตนเอง
เมื่อคิดได้แบบนี้ เฉินเฉียงก็บอกหยานเสวี่ยไป
-ไม่นะ มันอันตรายเกินไป หากเจ้าไปข้าก็จะไปด้วย- หยานเสวี่ยตอบปฏิเสธออกมาอย่างเสียงแข็ง
