บทที่ 415 เกียรติภูมิเทียมฟ้า
ในทันทีที่สิ้นคำพูดของผู้อาวุโสตง ลานประลองแผนกวิชายุทธก็ได้วุ่นวายโกลาหลราวกับห่าระเบิดถูกทิ้งลงไป เพียง งชั่วพริบตาผู้คนกว่าร้อยก็ถูกส่งออกมานอกลานประลอง
ในตอนนี้ผู้อาวุโสตงที่อยู่บนฟ้าเห็นแบบนี้ก็ป่ายมือไปมา และนี่ทำให้ผู้คนที่หลุดออกมาอยู่นอกลานประลองเหล่า านี้กระเด็นไปไกล
ผู้คนที่ถูกดีดกระเด็นออกไปนี้หาได้ขาดคุณสมบัติที่จะเป็นผู้บ่มเพาะบนเส้นทางยุทธแต่อย่างใด
แต่หากให้เฉินเฉียงเป็นผู้ตัดสิน เขาก็ไม่คิดจะคัดเลือกคนเหล่านี้เป็นศิษย์เหมือนกัน
นั่นก็เพราะเท่าที่เขาดูแล้ว คนเหล่านี้มีสิ่งที่โดดเด่นเพียงแค่ระดับการบ่มเพาะ จะมีที่พอจะเหมาะสมอยู่บ้างก็ คือคนที่มีพลังจิตที่สูงกว่าใครอยู่คนหนึ่ง
ในหมู่เหล่าผู้เข้าสอบเหล่านี้ เขาบอกได้เลยว่าคนพวกนี้เห็นว่าตนเองมีระดับการบ่มเพาะที่สูงกว่าใครจึงได้ ยืนนิ่งอยู่ในลานประลองอย่างไม่หวาดหวั่นและภาคภูมิใจ จึงกลายเป็นคนกลุ่มแรกที่ดีดกระเด็นออกมา
ถึงแม้วิธีการสอบคัดเลือกของสำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้าจะดีเรียบง่ายและโหดร้าย แต่นั่นก็สมควรจะเป็นเพราะต้องการคนท ที่มีป่วยจิตเช่นนี้
