จางหยวน หนี่เฟิงและกัวเหลียงต่างก็ปลดปล่อยขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ออกมาเป็นระยะหนึ่งข้อนิ้วจากร่างของทั้ งสาม และนี่ทำให้พวกเขาแถมไม่ต้องใส่ใจในการป้องกันการโจมตีของศัตรู ทั้งสามทำเพียงรอคนอื่นในกองกำลัง พลางคอย ยกำจัดคนอื่นที่คอยเข้ามาหมายจัดการพวกเขา
อย่างไรก็ตาม เพื่อไม่ให้แผนการของเฉินเฉียงต้องเสียหาย พวกเขาจึงไม่ได้ใช้กำลังออกมาอย่างเต็มที่ แต่ด้วยการที่ หลางซานเอ๋อนั้นเป็นเพียงราชาขุนพล ระดับราชาที่มันลอยอยู่บนฟากฟ้า ย่อมไม่มีทางตรวจพบระดับการบ่มเพาะของ พวกเขาไปได้ นี่ทำให้หลางซานเอ๋อและคนอื่นๆที่ไม่มีขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ทำอะไรได้ง่ายขึ้นอย่างมาก
ครึ่งวันผ่านไป จำนวนผู้คนในลานประลองตอนนี้กลับลดลงเหลือเพียงเจ็ดสิบสองคนเท่านั้น
“ยู๊ดดดดดดด”
ผู้อาวุโสตงได้พูดออกมาด้วยเสียงอันดังลั่น นี่จึงทำให้ผู้เข้าสอบที่เหลือรอดต่างก็หยุดมือพลางมองไปที่ผู้ อาวุโสตงอย่างตื่นเต้นยินดี
“ฮี่ฮี่ฮี่ ยินดีด้วย พวกเจ้าในตอนนี้ต่างก็เป็นศิษย์แผนกวิชายุทธระดับสามแห่งสำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้า”
“เฉกเช่นเดียวกับศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิต พวกเจ้ามีเวลาลอยชายอยู่ที่เมืองชั้นนอกนี้”
