“หลังจากที่เข้าสนามประลองไปแล้ว ใครก็ตามที่ฝึกทักษะขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ได้แล้วให้กางระดับต่ำสุดไว้ซะ ะ จะได้ป้องกันให้เผลอไผลสอบตกไป”
เหตุผลที่เฉินเฉียงออกคำสั่งมาแบบนี้เป็นเพราะเขาเข้าใจกฎของผู้อาวุโสตงผู้นี้เป็นอย่างดี
ในสนามประลองแคบๆที่มีผู้คนกว่าสี่หมุนคนเนี่ยนะ
ต่อให้ไม่ต้องสู้ก็แทบจะเหยียบเท้าตายกันอยู่แล้ว
ถึงแม้ด้วยจำนวนนั้นดูเหมือนว่าสำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้าจะมีชื่อเสียงในแผนกวิชายุทธกว่าสำนักเต๋าใดๆ แต่ในความจร ริงนั้น วิธีการคัดเลือกศิษย์ด้วยวิธีการนี้หาได้เป็นคัดเลือกศิษย์ที่โดดเด่นที่สุดได้ไม่
ในเหล่าคนของกองกำลังเทียนเว่ยทั้งสิบคนนั้น มีเพียงหนี่เฟิง จางหยวนและกัวเหลียงนั้นที่สามารถปลดปล่อยขอบเขต ตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ได้ ส่วนคนอื่นนั้นแม้จะอยู่ในระดับราชาขุนพล แต่พวกเขาก็ยังมีความสามารถเพียงพอที่จะหลบ รอดห่าอาวุธที่รายรอบมาจากทั่วทิศทางได้
หากว่ากันตรงๆแล้ว ต่อให้คนที่มีระดับการบ่มเพาะที่อ่อนด้อยที่สุดอย่างหลางซานเอ๋อใช้แรงออกมาอย่างเต็มกำลังก ก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนในกองกำลังผ่านการคัดเลือกได้โดยไม่ต้องทำอะไร
