บทที่ 410 หอการค้าเหมันต์จันทรา
เมื่อเห็นว่าเฉินเฉียงปฏิเสธ หยานเสวี่ยก็ได้จูงมือเม่ยซินไปยืนอยู่เคียงข้างเฉินเฉียง
เม่ยซินแลบลิ้นออกมาทีหนึ่งก่อนจะพูดออกมาอย่างทะเล้น “พี่จาง ในเมื่อพี่ชายพี่สาวของข้าไม่ไป ยังไงก็ข้าขอข ขอบคุณในความใจดีของท่านนะคะ”
จางเหรินนิ่งอึ้งไปเมื่อได้ยิน
แต่เมื่อได้ยินว่าเฉินเฉียงเองก็มีที่อยู่ที่ชั้นนอกของเมืองฟ้าศักดิ์สิทธิ์อยู่แล้ว เขาจึงไม่กล้าแสดงท่าทางไม่ พอใจออกไป
เมืองฟ้าศักดิ์สิทธิ์นั้นแบ่งออกเป็นชั้นนอกและชั้นใน
หากพูดกันตรงๆ ทั่วทั้งเมืองฟ้าศักดิ์สิทธิ์นี้ล้วนแล้วแต่อยู่ใต้อาณัติของสำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้าทั้งหมดทั้งสิ้ น
อย่างไรก็ตาม ด้วยการที่พื้นที่เมืองของเมืองฟ้าศักดิ์สิทธิ์นั้นขยายตัวมากขึ้นเรื่อยๆ เพียงแค่เมืองชั้นนอกนี้ก็ มีขนาดใหญ่กว่าเมืองเฉินหลิวห้าถึงหกเท่าไปแล้ว และนี่จึงทำให้เมืองฟ้าศักดิ์สิทธิ์มีพื้นที่ประมาณสองพันตารางก กิโลเมตร
